هر روزمان را مثل یک فیلم نگاه کنیم. کارگردان فیلم روز خودمان باشیم. به چه شیوه ای و چه راهی خوب برنامه ریزی و مدیریت کنیم که هر روز با روز قبل تفاوت داشته باشد.به دنبال چی هستیم؟ با چه راهی می توانیم به یک روز خوب و متمایز با روزهای قبل برسیم.آیا پیرو راه و سبک تازه...، آموزش تازه...، یادگیری تازه...، کتاب جدید...، دوست جدید...، کلاس جدید و بسیار مقوله های مختلف و متفاوتی باشیم؟ شاید در روزهای زندگی به هر کدام از این ها توجه زیادی به طور جدی و مستمر نشده است.پس چاره ی راه این است که یک نقشه ی ذهنی ترسیم کنیم و با خوشه هایی این موارد اشاره شده را در آن بگنجانیم. وقتی کارگردان زندگی خودمان باشیم سعی می کنیم که روزهایمان تکراری و کلیشه ای نباشد. البته کلیشه در جاهایی کاربردی و لازم است. اما باید به دنبال چیزی تازه و بدیع باشیم.در زندگی روزمره همیشه تکرار است و یک بخشهایی هم متفاوت و جدید است. اگر بخواهیم متفاوت با دیگران باشیم، باید تلاش کنیم که یک روز تازه با خلاقیت و نوآوری با سناریو و فیلمنامه ای جدید خلق کنیم. با برنامه ریزی خوب و دقیق و با استفاده از استعاره، فیلم و روزهایمان را بهتر می بینیم و به عنوان کارگردان زندگی، روزهایمان را زیباتر نگاه می کنیم. با نامه نوشتن به خود میتوانیم تجربه ای متفاوت داشته باشیم.تجربه نامه نوشتن:در ادامه بحث کارگران خودت باش، بهتر است یک فهرستی از کارهامون تهیه و در کاغذ بنویسیم. سپس بعد از آن می توانیم نامه ای به خود درارتباط با فهرست کارها و با جزئیات بنویسیم.(نامه به کارگردان که درباره ی ساخت فیلمش است.)در نامه درباره ی مثلا کاری که قرار است همان روز انجام دهیم می نویسیم. مثلا من امروز می خواهم درست نویسی را انجام دهم. چه چیزهایی را باید

در روزهای اخیر مشغول تمیز کردن و وجین کمدم بودم که در میان وسایل انواع سی دی آموزشی، فرهنگی و موسیقی کلاسیک و پاپ، کاست های قدیمی و نوستالژی که هر کدام از آن ها برای خودشان قصه ای زیبا و خاطره انگیز دارند. از میان آنها چشمم به نوار کاست سل کورش یغمایی افتاد که آهنگی با عنوان گلبرگ های گل سرخ قبلا خوانده و منتشرش کرده بود و متن شعر در داخل جلد کاست نوشته شده بود. حالا در اینجا با یاد خاطره و گوش کردن به این آهنگ زیبای وخواندن متن شعر کورش یغمایی و دورانی که گذشت را به اشتراک می گذارم.*************وقتی که شب فرا می رسدبادگلبرگهای گل سرخ راروی آب های چشمه شناور می سازدبا گذشت سالیان دراززیر آفتاب و باد و باراندیوارها فرسوده می شوندتمامی آن هااز صبح اولین روز تابستانبا قلبی پرآواز آمدندو ناگهان با نوک اسلحه هایشانواژه های شگفتی بر روی دیوار نوشتندبوته گل سرخبر روی دیوار بدون هدف دنباله روستهر سال تابستاننام آن ها روی گلبرگ های گل سرخحک می شوندبا گذشت سالیان درازبا قلبی خونینبا پایی برهنهبا گام های آهسته و چشمانی درخشانو لبخندی عجیبدر دشت در زیر آفتاب و باددر آن صبح روز تابستان آمدندوقتی که شب فرا می رسدروی دیوار های فرسودهلکه هایی به نظر می رسدکه گویی خون استولی این لکه هاچیزی جز همان، گل های سرخ نیست...

در دوران ما، دورانی که در آن فرهنگ رو به زوال است و عناصر هویت بخشِ جمعی در حال فروپاشی اند. اولین واکنشِ دفاعی فرد، پناه بردن به درون خویش است. این وضعیت مانند همان حکایت مشهور کش کشتیِ در حال غرق شدن است که در آن هر کسی تنها به فکر نجات جان خودش است. در چنین دورانی رویکرد های فردگرایانه غالب است.در کتاب نیلوفر و مرداب، نویسنده ی کتاب تیچ نات هان، در متن آن حکمتی که " رنج و گنج" !، یا " گِل و گُل" ، را لازم و ملزوم یکدیگر می داند. راه هایی را برای دمساز شدن با رنج بدون مقهور شدن به وسیله ی آن معرفی می کند. او در این کتاب با شفافیت و احساس طربی که اکنون دیگر مهر و امضای اوست، در مقام آموزگاری که هنر شادکامی را آموزش می دهد، به ما کمک می کند تا شگفتی هایی را که هم در درون و هم در اطراف ماست بشناسیم و از آنها تاثیر بپذیریم. همان شگفتی هایی که در گذر زمان آنها را بدیهی تصور کرده و نسبت به آنها بی توجه شده ایم. در همین مسیر، او با ما از درنگ کردن، تنفسِ آگاهان و تمرکز عمیق سخن می گوید. نویسنده در کتاب اشاره به این می کند که چگونه این اعمال می توانند نیروی ذهن آگاهی را در بطن زندگی هر روزی خلق یا بیدار کنند. به کمک ذهن آگاهی و نیروی حاصل از آن، می توانیم درد و رنج را در برگیریم و آن را آرام سازیم؛ و می توانیم همچون نیلوفری که در مرداب بشکفد، بی درنگ حدی از آزادی و نیز ذهن و ضمیر شفاف تر را برای خود به ارمغان بیاوریم. آموزه های او در این کتاب به طور همزمان سویه های فردی، اجتماعی و سیاسی دارد و در عین حال قابل تعمیم به تمام انسانها، فارغ از تنوع تیپ شخصیتی، سن، محیط، ژنتیک، ارزش های عقیدتی و اخلاقی شان است. کتاب شامل شش فصل است که به ترتیب فصل به موضوعاتی همچون: هنر دگرگون کردن